اعیان‌سازی «اجتناب‌ناپذیر» نیست؛ یک انتخاب سیاستی است

Urban skyline at dusk

بخش بزرگی از گفت‌وگوی عمومی، اعیان‌سازی را مانند موجی جمعیتی توصیف می‌کند: ساکنان جدید وارد می‌شوند، قیمت‌ها افزایش می‌یابد و ساکنان قدیمی ناچار به ترک محله می‌شوند. این روایت از نظر توصیفی سطحی و از نظر سیاسی سودمند است.

چه عواملی واقعاً جابه‌جایی جمعیت را ایجاد می‌کنند؟

جابه‌جایی جمعیت محصول عملکرد نهادهاست: بازارهای اعتباری که ارزش سوداگرانهٔ زمین را پاداش می‌دهند، مقررات منطقه‌بندی که عرضهٔ مسکن استطاعت‌پذیر را محدود می‌کنند و مشوق‌های شهری که بازتوسعهٔ گران‌قیمت را یارانه می‌دهند.

وقتی اعیان‌سازی را «اجتناب‌ناپذیر» می‌نامیم، تصمیم‌های تنظیم‌گرانه‌ای را پنهان می‌کنیم که آن را سودآور ساخته‌اند.

پیامد سیاستی چیست؟

  • پرونده‌های تخلیه و خرید اجباری حق سکونت مستأجران را، نه فقط اجاره‌بها را، به‌عنوان شاخص‌های اصلی رصد کنید.
  • مشوق‌های مالیاتی و برنامه‌های «بازآفرینی» را از منظر آثار توزیعی ارزیابی کنید.
  • حمایت از مستأجران را تقویت و دفاع حقوقی را در مقیاس کافی تأمین مالی کنید.

شیوهٔ استناد پیشنهادی: واسکز، ا. (۲۰۲۵). اعیان‌سازی اجتناب‌ناپذیر نیست؛ یک انتخاب سیاستی است. یادداشت‌های جامعه‌شناسی عمومی.


دیدگاه خود را بنویسید

ممکن است دیدگاه شما برای بررسی در انتظار تأیید بماند.